Nunc Dimittis (27 september 2026)
Gisteren zong ik in de evensong met het Kampen Boys Choir de baritonsolo in mijn lievelings Nunc Dimittis (Stanford in G). En ik besefte weer hoe graag ik musicien wil zijn!
Herr Schlendrian (20 september 2026)
Heel de zomer heb ik voorpret gehad voor het spelen van Herr Schlendrian in Bachs koffiecantate. Gisteravond was het eindelijk zo ver: een feestje!
Klankhemel (6 september 2026)
Ik word altijd heel gelukkig van het Festival Oude Muziek. Dat ik er sinds kort op 10 minuten afstand vandaan woon is nog een extra groot cadeau! En het allergrootste geschenk was dit jaar dat ik niet alleen concerten heb bijgewoond maar ook een concert heb mogen spelen op de Domtoren. Dat was een speciaal moment voor me. Vanaf de toren kon ik vier rijen klapstoeltjes zien staan op het Buurkerkhof en dat raakte me. Dat het festival gaat van een uitverkochte Tivolizaal tot een paar klapstoeltjes in de open lucht. En ik heb Dido’s Lament gespeeld op de Domtoren: een stuk wat al een hele tijd met me mee gaat en me na aan het hart ligt. Mijn week was sowieso gevuld met oude muziek. Zaterdag zat ik in de zaal bij mijn grote helden van Correspondances. Ik wilde Lucile Richardot altijd al eens live horen zingen: dromen komen uit! Dinsdag luisterde ik naar La Néréide, een van mijn favoriete ensembles. En de rest van de week ben ik veel bezig geweest met de muziek van Heinrich Schütz, voor een bruiloft van een vriend en collega-musicus. Toen we het stuk uitvoerde in de dienst kreeg ik kippenvel over mijn hele lijf. Zo onderdeel zijn van een klankhemel, ik hoop dat ik dat eeuwig mag blijven ervaren!
Kloostergeluk (15 augustus 2026)
Op het moment van schrijven logeer ik in het klooster van Egmond, en de heerlijke rust hier is een groot geschenk voor iemand die een koortsdroomleven leidt! Het klooster is een van de weinige plekken waar ik echt tot stilstand kan komen. Een broeder herinnerde me er bij het ontbijt aan dat we het leven elke dag weer als een cadeau ontvangen. In de morgen ontvang je de dag, in de middag vier je de dag, en in de avond geef je de dag weer terug. Ik vond dat een prachtig beeld! Het nieuwe schooljaar en daarmee ook seizoen 2026-2027 begint bijna weer en ik ben gezegend met prachtige muzikale projecten die op stapel staan. Een violiste met wie ik pas samenwerkte zei tegen me: verheug je op al het moois wat er voor je in de sterren staat. Dat ga ik aankomende maanden proberen te doen. Mijn kernwaardes voor aankomend seizoen zijn ‘fijnzinnigheid’ en ‘expressie’. Ik wil alles wat ik ga doen zo grondig mogelijk doen, er zoveel mogelijk voor mezelf uithalen en veel aandacht hebben voor details. Daarnaast wil ik in muziek steeds duidelijker een verhaal vertellen. Meer durven, en de uitersten opzoeken. En ik ga de komende maanden proberen zoveel mogelijk te genieten. Want ik heb het mooiste vak van de wereld!
